Hier kun je een selectie van mijn werk vinden.
Wil je nog meer zien? Klik dan hier!
Hop Paardje Hop
Ik schilderde een hop plant.
Daar hoorde natuurlijk een paardje bij!
En welke insecten paste bij het thema?
Een paartje…!
OOST INDISCHE KERS
Dat gemberpotje!
Wat een eenvoudige schoonheid.
Ruwe klei, glimmende glans.
Mijn moeder had er eentje.
Veel moeders hadden er eentje.
Ik voel me thuis als ik ‘m zie.
Ruw gebakken klei – met het mooiste glazuur wat er is.
Een potje contrast.
GUSTAV KLIMT MOTHERHOOD
Nog nooit heb ik zoveel
tegenstrijdige gevoelens gevoeld,
dan in mijn rol van het moeder zijn.
Dit plaatje zit vol zoete tederheid,
maar ook een o zo ongemakkelijke houding
om het kind te stillen.
En dan die naaktheid.
Ze heeft haar armen vol,
maar kan zich niet verhullen.
HOFLEVERANCIER
Mijn werk is een ode aan het gewone
en een lofzang op het alledaagse.
Dit is een plaatje vol contrast.
Geel-paars, Zwart-wit, Geel-zwart.
Eenvoudige berm bloemetjes in een potje van de Hofleverancier,
giftig Sint Jakobs Kruis Kruid en overheerlijk Betuwse jam.
Wat zit het leven vol contrast.
Alles heeft zijn tijd.
De nacht is niet eindeloos.
De zon komt weer op.
Het regent.
De zon maakt alles weer droog.
Er gaat iemand dood,
er word een kindje geboren.
Er is troost in verdriet
en onzekerheid in de blijdschap.
GOEDE VRIJDAG:
En daar zitten we dan
op de puinhopen.
Dromen aan diggelen.
Donkere wolken pakken zich samen.
Alles gebroken.
Alles kapot.
De hemel huilt.
PASEN:
Trompetten juichen.
Het is een Goede Morgen!
Deze dag is een nieuw begin!
Scherven worden gelijmd
Gebroken harten verbonden.
Het Blauwe Weeskind
voelt zich welkom.
De Naaktslak vindt een thuis.
De Pissebed laat zich niet meer
leiden door angst.
De Veldkrekel heeft
zijn diepste vreugde gevonden
en zou wel willen vliegen als een vlindertje.
De Vuurwants weet
dat het licht dat vandaag ontstoken is,
– nooit, nooit meer doven zal.
En in dit alles draagt het Spinnenhuis
zijn eigen kruis.
De Bidsprinkhaan prevelt:
‘Lieve heer, het is een Goede Morgen!’
KRIEBELBEESTJES
Zoals hele volksstammen een paar jaar geleden –
raakte ook ik gefascineerd door de oude meesters.
Net als Jan Davids de Heem experimenteerde ik
met donkere achtergronden, bloemenpracht
en heel veel kriebelbeestjes.
Dit concept werd een blijvertje.
De slak bleek van alle beestjes ook een terugkerend beeld.
Hij sleept zijn levenshuis voort.
En is daarmee wat te traag voor deze maatschappij.
Ik kan alleen maar respect hebben
voor zijn oneindige doorzettingsvermogen.
